Σχολιάστε

ντροπή, οργή και θλίψη απέραντη!!!

άλογο Γιάννενα

Το άτυχο άλογο στα Γιάννενα, για το οποίο δημοσίευσα προχθές τη νύχτα εδώ μέσα τη σχετική ανάρτηση, όχι μόνο δεν βοηθήθηκε αλλά, όπως αποκαλύπτει το δημοσίευμα του zoosos.gr, τελικά… εξαφανίστηκε!

Μέχρι χθες, έστειλα ενημερωτικά μηνύματα, κατά σειρά, στο Θεραπευτικό Κέντρο Ιππόλυσις στον Μαραθώνα Αττικής, στο Γραφείο Τύπου της Αστυνομίας, στο Κέντρο Θεραπευτικής Ιππασίας Ιωαννίνων και στον Ελληνικό Σύλλογο Προστασίας Ιπποειδών.

Επιπλέον, αναδημοσίευσα το θέμα από τους προσωπικούς λογαριασμούς μου σε facebook και twitter και από τους αντίστοιχους λογαριασμούς του Pet Therapy.

Αυτές οι κινήσεις ήταν πρακτικά το μόνο που μπορούσα να κάνω, απ’ την Αθήνα όπου βρίσκομαι. Έγραψα ως ιδιώτης τα τέσσερα σύντομα σημειώματα προς τους φορείς, τους οποίους έκρινα σκόπιμο να ενημερώσω. Επώνυμα φυσικά, και γραμμένα απλά.

Το ίδιο απλά με το ενδιαφέρον που κάθε άνθρωπος δικαιούται να εκδηλώνει όποτε ένα άλλο πλάσμα, άνθρωπος ή ζώο, αδικείται. Δεν χρειάζονται τίτλοι ή αξιώματα για να κινηθεί κανείς προς όποια κατεύθυνση κρίνει κάθε φορά σωστό.

Κάθε πολίτης, ανεξαρτήτως ιδιότητας, έχει το δικαίωμα και ταυτόχρονα την υποχρέωση να δίνει το παρόν και -χωρίς να αδικεί κανέναν- να αναλαμβάνει δράση, σύμφωνα με τις δυνάμεις του, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Αυτό λέει η δική μου λογική.

Υποθέτω πως και διάφοροι άλλοι απλοί πολίτες, κινήθηκαν με ανάλογους τρόπους, καθένας κατά την κρίση του. Υποθέτω επίσης πως όλοι όσοι θεωρήσαμε χρέος μας να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε το κακοποιημένο ζώο, ελπίζαμε το ίδιο, πως δηλαδή τελικά κάτι θα γινόταν και το άλογο θα έβρισκε ανακούφιση.

Ακόμα κι η ευθανασία, κατά την άποψή μου, θα ήταν πολύ προτιμότερη, συγκριτικά με το να συνέχιζε το αθώο πλάσμα να κείτεται ακρωτηριασμένο και να υποφέρει ολομόναχο, εντελώς αβοήθητο. Αυτό θα ίσχυε για οποιοδήποτε ζώο, πόσω μάλλον για ένα άλογο. Τα άλογα είναι περήφανα ζώα. Και διακρίνονται για τη νοημοσύνη τους και για τον συναισθηματικό τους πλούτο.

Οι αρμόδιοι βέβαια, καθώς το ζήτημα έλαβε διαστάσεις, έκριναν σκόπιμο απλώς να σπεύσουν και να εξαφανίσουν το άλογο. Διότι, ως γνωστόν, έγκλημα χωρίς πτώμα ή χωρίς το σώμα του θύματος, δεν καταλογίζεται για έγκλημα, άρα δεν υπάρχουν ούτε συνέπειες για τους φταίχτες, ούτε περιττοί μπελάδες για τους τυχόν απάνθρωπους καθ’ ύλην αρμόδιους.

Αυτό βεβαίως ισχύει για τον νόμο, που δυστυχώς ελάχιστα σχετίζεται με την ηθική, τη συνείδηση, τα ιερά και τα όσια, τις αρχές, το αίσθημα δικαίου, την ευαισθησία, την ενσυναίσθηση, την καλοσύνη ή όπως αλλιώς τέλος πάντων λέγονται αυτά που κάνουν τον καθένα περήφανο που είναι άνθρωπος. Αυτά, που, όπως κι αν ονομάζονται τελικά, άλλοι τα διαθέτουν λιγότερο, άλλοι περισσότερο και άλλοι δεν τα διαθέτουν καν.

Το άλογο φαίνεται πως μεταφέρθηκε τη νύχτα, με εκσκαφέα. Υποψιάζομαι πως θάφτηκε κάπου, ενδεχομένως ζωντανό. Δεν γνωρίζω ποιοι ανέλαβαν να ολοκληρώσουν τη φρίκη αυτού του περιστατικού, ούτε με τίνος εντολή ενήργησαν.

Το σίγουρο είναι πως η αδιαφορία των τοπικών Αρχών, των κτηνιάτρων της ευρύτερης περιοχής, όλων εν ολίγοις όσων, είτε τυπικά είτε έστω ηθικά, όφειλαν να ανακουφίσουν το ζωντανό που ακρωτηριάστηκε από φρενοβλαβείς και εν συνεχεία εγκαταλείφθηκε από μια ολόκληρη κοινωνία, δεν μπορεί παρά να σοκάρει οποιονδήποτε φυσιολογικό άνθρωπο, φιλόζωο ή μη.

Είναι στ’ αλήθεια εγκληματική αυτή η αδιαφορία! Εκτός των άλλων, τεκμηριώνει την ψυχοπαθολογία της χώρας μας, την ηθική χρεοκοπία μας, που λίγο-πολύ ευθύνεται και για την οικονομική μας χρεοκοπία. Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε το ζώο αυτό, αποδεικνύει πως είμαστε απολίτιστοι, βάρβαροι και άσπλαχνοι!

Έτσι όπως εγώ αντιλαμβάνομαι όσα συνέβησαν, πρόκειται για εθνική ντροπή! Πρόκειται για ένα ακόμα συλλογικό έγκλημα! Ένα απ’ τα αμέτρητα που διαπράττονται στην Ελλάδα του 2015, σε βάρος άλλοτε ανθρώπων σε δυσμένεια κι άλλοτε ζώων σε αδυναμία, και που λήγουν πάντοτε με παρόμοιους τρόπους, με σιωπή και μία τελική κατάφωρη αδικία ως επισφράγισμα των βασανισμών που κάθε φορά προηγούνται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Λυπάμαι πολύ για όσα υπέφερε το δύστυχο άλογο! Και τολμάω να εκφράσω τη λύπη μου εκ μέρους όσων επιχειρήσαμε να βοηθήσουμε, καθένας με τον τρόπο του, επί τόπου ή εξ’ αποστάσεως.

Λυπάμαι ξέχωρα και γιατί, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, νιώθω ένοχη που προσπάθησα να βοηθήσω. Φαντάζομαι την ίδια πίκρα έχουν τώρα στο στόμα και οι υπόλοιποι που ασχολήθηκαν με το τραγικό άλογο. Εγώ τουλάχιστον, αισθάνομαι πως ζητώντας βοήθεια  για να σωθεί ένα ζώο, εν τέλει του έστειλα φονιάδες. Το νεαρό άλογο στα Γιάννενα, μου υπενθύμισε πως η ελληνική πολιτεία είναι πολύ επικίνδυνη, αντί για προστατευτική όπως θα έπρεπε να είναι.

Ομολογώ ότι η μαρτυρική κατάληξη αυτού του περήφανου νεαρού ζώου, με γέμισε απόγνωση! Πόσο μακριά είμαστε απ’ την πραγματικότητα όλοι εμείς που αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα ανθρώπων και ζώων; Τι νόημα έχουν οι προσπάθειές μας; Σε ποιους απευθυνόμαστε τελικά; Πως είναι δυνατόν να ελπίζουμε πως θα κατανοήσει η πλειοψηφία των Ελλήνων, λεπτεπίλεπτες πτυχές της πραγματικότητας, για παράδειγμα, τις θεραπευτικές ποιότητες των ζώων;

Από προχθές, ακριβώς επειδή ασχολήθηκα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το άλογο στα Γιάννενα και επειδή κουβέντιασα το θέμα τηλεφωνικά με γνωστούς, εισέπραξα σχόλια πέρα για πέρα απογοητευτικά.

Άλλος με επέπληξε επειδή ενδιαφέρθηκα για ένα ζώο, «που ζώο είναι στο κάτω-κάτω, τη στιγμή που η Ελλάδα χρεοκοπεί!». Άλλος, με χαρακτήρισε «τρελή», υποτίθεται αστειευόμενος. Άλλος, επέμεινε πως αντιδρώ «παραπλανημένα, καθότι άνθρωπος της πόλης», ενώ στην επαρχία, οι άνθρωποι έχουν πολύ πιο συνειδητοποιημένη άποψη για τον ρόλο και την αξία των ζώων. Ο ίδιος, δεν παρέλειψε να εκθειάσει την «αγνότητα των επαρχιωτών».

Μια αηδία αισθάνομαι! Ζητώ συγνώμη που τη μεταφέρω και σε εσάς. Είναι στιγμές όμως, σαν και τούτη, που όσο μαχητικός και να ‘ναι κανείς, λυγίζει. Αποσυντονίζεται. Χάνει την πίστη στον σκοπό του. Χάνει τον ενθουσιασμό του. Χάνει το κουράγιο του. Χάνει τη δύναμη που απαιτεί η όποια αποστολή έχει αναλάβει καθένας θέλοντας να προσφέρει χαρά. Είναι στιγμές που όλα μοιάζουν μάταια.

Κάπως έτσι ξημέρωσα σήμερα. Θα μου περάσει γρήγορα. Ελπίζω.

——————————————————————————————————————————-

ενημέρωση 19.06.2015, 19:00 –  μόλις με ενημέρωσε φίλη, με σχόλιό της σε αυτή την ανάρτησή μου, την οποία είχα από το πρωί αναδημοσιεύσει στον προσωπικό λογαριασμό μου στο facebook, πως τελικά το κακοποιημένο άλογο υποβλήθηκε σε ευθανασία από την Διεύθυνση Κτηνιατρικής Ηπείρου. Ιδού και το δημοσίευμα του zoosos.gr που αναφέρει τις λεπτομέρειες. Η ευθανασία πραγματοποιήθηκε κατόπιν εξέτασης του ζώου από κτηνιάτρους της υπηρεσίας. Δελτίου Τύπου θεωρήθηκε περιττό να δημοσιευτεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: