Σχολιάστε

το pet therapy… κάνει θαύματα!

Caleb

Ο τίτλος της ανάρτησης δεν είναι καθόλου υπερβολικός. Η ιστορία του μικρού Caleb Howard, πράγματι μοιάζει με θαύμα!

Το αγόρι, το 2007, σε ηλικία έξι ετών, επέζησε από μια τραγωδία. Σε τροχαίο δυστύχημα, ο Caleb έχασε τη μητέρα του, τον αδερφό του και την αδερφή του. Ο ίδιος υπέστη πολλαπλά, συντριπτικά κατάγματα σε όλο του το σώμα και σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, με αποτέλεσμα να μείνει σχεδόν παράλυτος.

Μες στην ατυχία του όμως, ο μικρός Caleb είχε την τύχη να βρίσκεται σε πολιτισμένο, εύπορο και στοργικό περιβάλλον. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι των οποίων η ζωή κινδυνεύει, δεν είναι τόσο τυχεροί. Για πολλούς και διάφορους λόγους, συνήθως οι πολυτραυματίες και οι σοβαρά πάσχοντες, μικροί ή μεγάλοι, αντιμετωπίζονται παγκοσμίως με πολύ χειρότερους τρόπους!

Γι αυτό και -πέραν φυσικά των παραμέτρων που δεν ελέγχονται απ’ τους ανθρώπους- είναι ελάχιστο το ποσοστό των βαριά άρρωστων που κατορθώνουν τελικά να επιβιώσουν, ακόμα κι αν είναι νεαρής ηλικίας. Για τις άδικες αυτές απώλειες, φταίνε πολλά και διάφορα. Πρωτίστως, μια κακιά μοίρα! Και για τους μεγαλύτερους, φταίνε επίσης και οι κάθε λογής παλαιότερες απροσεξίες ή κακές συνήθειες των ίδιων των ασθενών.

Δεν είναι λίγες όμως οι φορές, που φταίει εξίσου και η ανέχεια, όσο κι η άγνοια των οικείων. Μπορεί επίσης να φταίει και η αδιαφορία του άμεσου περίγυρου, για τον οποιονδήποτε λόγο. Η ασθένεια συχνά εγείρει κατηγορίες ή μεγάλους θυμούς. Ιδίως αν οι σχέσεις των ασθενών με τους ανθρώπους τους δεν ήταν από πριν ιδανικές.

Και βέβαια, πάμπολλοι είναι αυτοί ανά τον κόσμο, που αποδεικνύονται ανήμποροι να αντεπεξέλθουν στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής. Η ψυχική αδυναμία εκείνων που καλούνται να συμπαρασταθούν σε ασθένειες τρίτων απειλητικές για τη ζωή, φορές ξεπερνάει κατά πολύ τη φυσική αδυναμία των ασθενών τους.

Εδώ, θα πρέπει μάλλον να τονιστεί πως οι προϋποθέσεις για να κατακτήσει κανείς τον τίτλο του άξιου φροντιστή, είναι περισσότερες απ’ όσες ευρέως πιστεύεται. Κατά πρώτον, οι βαριές αρρώστιες απαιτούν ιδιαίτερο ψυχικό σθένος. Κι αυτή τη δύναμη δεν την διαθέτουν όλοι οι οικείοι ασθενών. Σίγουρα όχι όσοι δεν είναι σε θέση να κάνουν τις αναγκαίες εσωτερικές, δικές τους υπερβάσεις.

Κι αυτό είναι ένα ευαίσθητο σημείο, στο οποίο και εδράζεται το pet therapy.

Αν μη τι άλλο, τα ζώα δε σκαμπάζουν από διπλοπροσωπίες και σύνθετα συμφέροντα. Όλο-όλο, ζητούν απ’ τους ανθρώπους ένα πιάτο φαγητό, λίγο νεράκι και αγάπη. Τα ζώα επιπλέον, δεν είναι μνησίκακα με τους ανθρώπους τους. Συγχωρούν πανεύκολα, ενώ εκτιμούν βαθιά κάθε πράξη καλοσύνης.

Τα ζώα λοιπόν, σε αντίθεση με πολλούς ανθρώπους, δεν χρειάζεται να παραβλέψουν τυχόν παλιές διαφορές με τους ασθενείς τους. Ούτε να υπολογίσουν. Τα ζώα δεν μετρούν με χαρτί και με μολύβι τι συμφέρει και τι όχι. Απλώς είναι εκεί. Συμμερίζονται και τη χαρά και τη λύπη των ανθρώπων τους. Συμμετέχουν ενεργά και στα ωραία και στα άσχημα.

Και το σπουδαιότερο, που πολύς κόσμος αγνοεί… τα ζώα διακατέχονται από έντονη, αγνή επιθυμία να βοηθήσουν τους ανθρώπους τους που βιώνουν δυσκολίες. Θέλουν να βοηθήσουν όσο περισσότερο μπορούν! Ασχέτως αν οι δικές μας προσδοκίες σε σχέση με τις θεραπευτικές ικανότητες των ζώων μας, συνήθως είναι πολύ περιορισμένες. Αυτά, με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο, αποδεικνύονται καταπληκτικοί θεραπευτές! Ακούγεται ίσως απίστευτο, όσοι όμως ζούμε με ζώα, ξέρουμε πως είναι πέρα για πέρα αληθινό αυτό.

Κι ο ψυχισμός των ζώων, καθότι πολύ πιο απλός απ’ τον ανθρώπινο, τα κάνει όλα πιο εύκολα. Κυρίως γιατί με ένα ζώο, δε χρειάζεται να αναρωτιέται κανείς για τα αληθινά κίνητρά του. Κάθε εκδήλωση αγάπης από ένα ζώο είναι αυθεντική, είναι αυτό που είναι. Ίσια, όμορφα κι ωραία. Με τους ανθρώπους, δεν είναι πάντα έτσι. Μακάρι να ’ταν! Δεν συμβαίνει όμως πάντοτε αυτό.

Όσα μόλις αναφέρθηκαν συνοπτικά, οι παράγοντες δηλαδή που ενίοτε καθορίζουν την εξέλιξη μιας δυνητικά θανατηφόρας κατάστασης υγείας (οι υποκειμενικοί παράγοντες, αν μπορούμε να τους πούμε έτσι, οι συνθήκες ζωής που αφορούν ξεχωριστά κάθε άτομο και το περιβάλλον του), ίσως σε κάποιους πιο ευνοημένους να ηχήσουν υπερβολικοί, μπορεί και τελείως εξωπραγματικοί.

Ωστόσο, τέτοια λυπηρά παραδείγματα, δεν λείπουν από την καθημερινότητα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που κυριολεκτικά αδυνατούν να προσφέρουν βοήθεια σε δικούς τους που βιώνουν μία κρίσιμη ασθένεια. Κι όταν μιλούμε για βοήθεια, δεν εννοούμε μόνο την πρακτική ή οικονομική στήριξη, αλλά και την ηθική-ψυχική συμπαράσταση, που είναι εξίσου σημαντική, καμιά φορά δε, τούτη πολύ περισσότερο κι από τα τετριμμένα.

Ο Caleb, ευτυχώς, στηρίχτηκε μ’ όλους τους τρόπους. Επέζησε το αγοράκι, γιατί το περιβάλλον του το τροφοδοτούσε διαρκώς με γνήσια αγάπη. Η γνήσια αγάπη είναι αναμφισβήτητα το νούμερο ένα φάρμακο για οποιαδήποτε αρρώστια!

Ως μη-γνήσια αγάπη θα μπορούσε ίσως να οριστεί το σύνολο των συμπεριφορών που κινητοποιούνται από άθλια/ολέθρια συναισθήματα, τα οποία σκοπίμως ή ασυνείδητα πλασάρονται ως εκδηλώσεις αληθινής αγάπης.

Το πρόβλημα με τα ύποπτα αυτά κίνητρα είναι πως η ανίχνευσή τους δε χρειάζεται σπουδαίες ικανότητες, η αλήθεια τους γίνεται εύκολα αντιληπτή. Κι αυτή η αλήθεια είναι εξαιρετικά οδυνηρή! Πολύ πιο οδυνηρή από την πλήρη αποχή των ακατάλληλων για συμπαράσταση ανθρώπων!

Ο Caleb, κατά καλή του τύχη, επέζησε (και) γιατί, ως παιδάκι που ήταν και μάλιστα παιδάκι αδιανόητα ταλαιπωρημένο, όταν βρέθηκε σε ανάγκη, αξιώθηκε απλώς ατόφια αγάπη. Έλαβε δηλαδή όχι προσποίηση αλλά αληθινή αγάπη απ’ τους ανθρώπους. Συγγενείς, θεραπευτές, φίλοι, γνωστοί αλλά και άγνωστοι… όλοι ανεξαιρέτως χάρισαν γενναιόδωρα στο μικρό παιδί το ομορφότερο και πολυτιμότερο κομμάτι της ψυχής τους!

Ο Caleb επέζησε επίσης και γιατί αντιμετωπίστηκε με απόλυτο σεβασμό. Έχασε τη μάνα και τ’ αδέρφια του, έχασε την υγεία του, κόντεψε να χάσει και τη ζωή του! Δόξα τω Θεώ όμως, έτυχε στην καλύτερη δυνατή περίθαλψη, δηλαδή σε κατάλληλη φροντίδα και σε διαρκή, ουσιαστική ψυχική στήριξη.

Από την πρώτη στιγμή, έγιναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να μην πεθάνει το παιδί. Και μόλις ξεπεράστηκε ο αρχικός κίνδυνος, ξεκίνησαν εντατικές θεραπείες αποκατάστασης. Ενάντια όλες βέβαια στις ιατρικές προβλέψεις, που δεν έδιναν στον Caleb παρά ελάχιστες πιθανότητες να τα καταφέρει.

Το βίντεο αποκαλύπτει με τον πιο πειστικό τρόπο τους λεπτεπίλεπτους χειρισμούς και την αδιαπραγμάτευτη αγάπη, που από κοινού κατάφεραν να συνεφέρουν το ετοιμοθάνατο αγόρι. Το βίντεο βέβαια, αποκαλύπτει και κάτι ακόμα. Πως, εκτός απ’ τους ανθρώπους που στάθηκαν πλάι του νυχθημερόν, ο μικρός ασθενής είχε κι έναν πολύ ξεχωριστό σύμμαχο: έναν αρσενικό πανέμορφο σκύλο θεραπείας, τον ειδικά εκπαιδευμένο, Colonel.

Ο Colonel μαζί με την Susan Daynes, την κυρά του, που τον καθοδηγούσε σε κάθε συνεδρία, βοήθησαν τον μικρό ασθενή τους με τον καλύτερο τρόπο. Ο Ben, o πατέρας του Caleb, μέχρι σήμερα μιλάει με φανερή συγκίνηση γι’ αυτή τη γυναίκα και το σκυλί της.

Συγκλονισμένος από την απώλεια της συζύγου του και των δύο άλλων παιδιών του, και έχοντας ζήσει στιγμή προς στιγμή την αγωνία για τη σωτηρία του Caleb, ο Ben λίγο αργότερα θέλησε να μοιραστεί την εμπειρία του και να βοηθήσει άλλους ανθρώπους σε αντίστοιχες δυσκολίες.

Στην ιστοσελίδα του Ben S. Howard υπάρχουν οι σχετικές λεπτομέρειες. Το τελευταίο του βιβλίο έχει τίτλο «Ξεπερνώντας ένα Τραύμα Ζωής». Και όσον αφορά τη Susan και το ξανθό, υπέροχο Golden Retriever της, που έγιναν για το παιδί του φύλακες-άγγελοι, ο ίδιος λέει: «δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ!».

Πεπεισμένος δικαιωματικά για το θαύμα που έζησε με τον γιο του, ακούγεται στο βίντεο να λέει επίσης: «τα αποτελέσματα του pet therapy με τα παιδιά, είναι εκπληκτικά! Αυτοί οι άνθρωποι είναι εθελοντές. Έρχονται απλώς για να δώσουν αγάπη. Κι η αγάπη τους είναι κάτι το εκπληκτικό!» (βλ. 05:01)

Το ευτύχημα πάντως, στην περίπτωση του Caleb, είναι πως κόντρα σ’ όλα τα επίσημα προγνωστικά, ο μικρούλης όχι μόνο έζησε, αλλά σήμερα πια… είναι μια χαρά! Δεκατεσσάρων ετών πλέον, κάνει σχεδόν ό,τι κάθε νεαρός αυτής της ηλικίας. Και βέβαια, πάει σχολείο. Μάλιστα, οι επιδόσεις του είναι εξαιρετικές!

Μόλις πριν τρεις βδομάδες, ο έφηβος Caleb σχολίασε κάτω απ’ το βιντεάκι που τον δείχνει την εποχή που ακόμα έδινε σημαντικές, καθημερινές μάχες για τη ζωή του. Έγραψε λοιπόν τα εξής:

«Γεια! Είμαι ο Caleb κι αυτό το βίντεο δείχνει τη ζωή μου. Ποστάρω από τον λογαριασμό του μπαμπά μου. Ήταν πολύ δύσκολο να μεγαλώσω έχοντας να αντιμετωπίσω τόσες εγχειρήσεις για την αποκατάσταση των οστών μου και παλεύοντας να ξεπεράσω τις εγκεφαλικές βλάβες. Ο μπαμπάς μου, μου έδειξε τα εκατοντάδες σχόλια και διάβασα πολλά απ’ αυτά. Θέλω να ευχαριστήσω τις χιλιάδες των ανθρώπων που επικοινώνησαν. Με έκαναν να νιώσω ξεχωριστός και αγαπητός. Είμαι καλά τώρα. Υπάρχουν όμως άλλοι άνθρωποι που χρειάζονται την αγάπη και τη στήριξή σας. Πιθανώς, άνθρωποι που γνωρίζετε προσωπικά και που έχουν ανάγκη μια καλή κουβέντα, ένα e-mail ενθάρρυνσης, ή απλώς έναν φίλο. Σας προτρέπω λοιπόν, να συνεχίσετε να δείχνετε αγάπη και καλοσύνη σ’ εκείνους που αυτή τη στιγμή σας χρειάζονται.

ΥΓ. Ναι, έχω σκύλο. Τη λένε Star.»

Χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο για το pet therapy απόψε; Νομίζω πως όχι, ο Caleb τα είπε όλα. «Αγάπη και καλοσύνη». Αυτό ακριβώς σημαίνει pet therapy. Θα πρόσθετα ίσως και τη γνώση, με την έννοια της ευρύτητας του πνεύματος. Καλύτερο συνδυασμό θεραπείας, προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ προς το παρόν.

🙂

Susan and Skip Daynes with Devi Diva

Στη φωτογραφία βλέπουμε τη γυναίκα που βοήθησε τον Caleb να ξανακερδίσει τη ζωή του. Είναι η εκπαιδεύτρια σκύλων θεραπείας, Susan Daynes με τον σύζυγό της, Skip. Περισσότερες πληροφορίες για το θαυμάσιο έργο του ζεύγους υπάρχουν στη σελίδα Intermountain Therapy Animals. Μαζί τους ποζάρει κι ένα απ’ τα θεραπευτικά σκυλιά που χρησιμοποιούν σήμερα για να βοηθάνε ασθενείς, το οποίο είναι θηλυκό, ράτσας λαμπραντόρ και ακούει στο όνομα Devi-Diva – φωτο: Adam Finkle

ΥΓ. Ο Colonel, ο γούνινος θεραπευτής του μικρού Caleb έζησε χαρούμενος και χρήσιμος μέχρι το 2011. Έφυγε εν τέλει από καρκίνο. Έφυγε όμως ήρεμος, απολαμβάνοντας τα χάδια της κυράς του που τον λάτρευε κι είναι πάντα πολύ περήφανη γι’ αυτόν. Γιατί, πριν κλείσει τα μάτια του, ο Colonel πρόλαβε και βοήθησε εκατοντάδες άρρωστους ανθρώπους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: