Σχολιάστε

οι Μακαβαίοι

Image

Image

Image

Πρώτη του νέου χρόνου σήμερα και στο pet therapy, ποδαρικό μας κάνει μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία, για την οποία ευχαριστώ τον συνάδελφο vomoloxius. Με τον vom, όπως τον αποκαλώ εγώ, δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ, ούτε έχουμε ποτέ μιλήσει στο τηλέφωνο. Η επικοινωνία μας πραγματοποιείται καιρό τώρα, αποκλειστικά και μόνο μέσα από τα ’σώψυχα, δηλαδή το προσωπικό μου ιστολόγιο.

Και γι αυτό η ιστοριούλα των Μακαβαίων έχει μια επιπλέον αξία. Ο vom ζει με τη γυναίκα του και τον γιο τους στο Βόλο, εγώ είμαι στην Αθήνα και όντας ουσιαστικά άγνωστοι, μοιραζόμαστε όχι μόνο μεταξύ μας αλλά και με εσάς, την προσπάθεια αυτής της οικογένειας να αναστήσει τα νεογέννητα κουτάβια, που κάποιος έκρινε σκόπιμο να ρίξει σ’ έναν κάδο σκουπιδιών μέσα σε μια χαρτοσακούλα.

Τα μικρά θα ήταν ήδη νεκρά, αν ο Δημήτρης, ο δεκαπεντάχρονος γείτονας και φίλος της οικογένειας δεν τα είχε ακούσει πριν τέσσερις μέρες να κλαίνε. Έτσι, τα πλασματάκια βρέθηκαν στα σωστά χέρια. Ο σωτήρας τους ήξερε πως η οικογένεια του vom αγαπάει τα ζώα και τους τα εμπιστεύθηκε.

Σ’ αυτό το σπίτι ζουν ήδη δύο σκύλοι, ο Μαρξ και η Τζούμπα, κάμποσα ψάρια και δύο γάτες, η Ζουζούκα και ο Φούφος. Παρ’ όλα αυτά, τα μωρά ήταν απολύτως ευπρόσδεκτα. Βαφτίστηκαν Μακαβαίοι, επειδή ήταν επτά, σαν τους Ιουδαίους αδελφούς της Αγίας Γραφής.

Εδώ ίσως κάποιοι να ξενίστηκαν, οπότε μάλλον χρειάζεται να πω ότι εγώ δε στέκομαι στις θρησκευτικές τυπικότητες. Παίζω μ’ αυτές άφοβα, όχι επειδή τις χλευάζω, αλλά αντίθετα επειδή αισθάνομαι οικείο το χριστιανικό περιεχόμενό τους. Κι απ’ ό,τι έχω καταλάβει, ο vom μάλλον ανήκει στο ίδιο είδος ανυπάκουων ευσεβών, για τους οποίους η μόνη μη διαπραγματεύσιμη ιδέα είναι η ουσία, δηλαδή η αγάπη.

Μ’ άλλα λόγια, εφ’ όσον πασχίζει κανείς να κρατήσει στη ζωή απροστάτευτα, αδικημένα πλάσματα του Θεού, ελάχιστα θα Τον θυμώσει αν χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο vomoloxius, αν το mail του εμφανίζεται ως gamostaurius mpinelikus και αν τους προστατευόμενούς του τους έχει ονομάσει Μακαβαίους ή ό,τι άλλο έκανε κέφι.

Νομίζω βέβαια πως οι Μακαβαίοι δεν πήραν αυτό το όνομα μόνο λόγω του αριθμού τους. Οι Άγιοι επτά ήταν ανδρείοι. Κι ίσως ο vom τους διάλεξε όνομα επικαλούμενος υποσυνείδητα το σθένος εκείνων των αδερφών, ώστε να καταφέρουν οι πιτσιρικάδες να επιβιώσουν.

Απ’ το πρωί της 29ης Δεκεμβρίου που τα σκυλάκια ήρθαν στο σπίτι, o vom, η γυναίκα του, ο γιος τους, αλλά και ο Δημήτρης που τα βρήκε, κάνουν βάρδιες εναλλάξ. Τα ταΐζουν κάθε δύο ώρες με γάλα χωρίς λακτόζη, κάνουν μαλάξεις στις κοιλίτσες για να τα βοηθήσουν να ουρήσουν και να ενεργηθούν και φροντίζουν η θερμοκρασία στο κουτί τους να μην πέφτει κάτω απ’ τους 22 βαθμούς.

Δυστυχώς όμως, παρά τις επίμονες προσπάθειες όλων, η αποστολή τους έχει τεράστιο βαθμό δυσκολίας. Οι περισσότεροι ξέρουμε πως δεν είναι και πολύ καλό το προγνωστικό τους, μιας και πρόκειται για νεογνά. Ήδη τρεις απ’ τους Μακαβαίους χάθηκαν.

Κι αν θυμηθούμε την αρχική ιστορία, παρά τη γενναιότητα που είχαν επιδείξει κάποτε οι Μακαβαίοι, αρνούμενοι να υποταχθούν στις ειδωλολατρικές προσταγές του βασιλιά της Συρίας, Αντίοχου, όλοι τους στο τέλος θανατώθηκαν. Ο vom λοιπόν, μπορεί και να βάφτισε έτσι τα μικρά γνωρίζοντας εκ των προτέρων πόσο δύσκολο θα ήταν να επιζήσουν τα νεογέννητα σκυλάκια μακριά απ’ τη μάνα τους.

Η ιστορία των Μακαβαίων είναι άρα μια ιστορία χαρμολύπης. Και η χαρμολύπη είναι μια κατάσταση εντατικής θεραπείας, εν προκειμένω θεραπείας μιας ολόκληρης οικογένειας και του νεαρού φίλου της. Ακόμα περισσότερο, το παράδειγμα του vom και των ανθρώπων του αφορά μια μάχη που συνεχίζεται αδιαφορώντας για τις πιθανότητες της λογικής. Μια μάχη με πίστη!

Θα μπορούσε κανείς να πει πως οι Μακαβαίοι ήρθαν αυτά τα Χριστούγεννα για να μας διδάξουν όλους. Γιατί, ανεξάρτητα απ’ το αν και πόσα κουτάβια θα ζήσουν τελικά, η χαρμολύπη αυτής της ιστορίας κουβαλάει κάτι το ιερό.

Ο vom μαζί με τις φωτογραφίες απ’ τους τέσσερις (μέχρι στιγμής) επιζήσαντες που μου έστειλε λίγο νωρίτερα, έγραψε: «Αυτός που τα πέταξε στα σκουπίδια  μείωσε έστω κι’ αυτές  τις ελάχιστες πιθανότητες να ζήσουν, γιατί δεν πρόλαβαν να θηλάσουν το πρώτο γάλα της μάνας τους που έχει αντισώματα. Αλλά ρε γαμώτο, ένας Μακαβαίος θα σωθεί! Θα είναι μια μικρή νίκη ενάντια στην βαρβαρότητα».

Αμήν!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: